Dochody osób fizycznych z tytułu działalności artystycznej lub sportowej podlegają opodatkowaniu w kraju, w którym działalność jest wykonywana. Taka jest zasada przyjęta w konwencji modelowej OECD w przedmiocie unikania podwójnego opodatkowania.
Zasadę jak wyżej zawierają umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oparte o model OECD, w tym zawarte przez Polskę. Weźmy umowę z Niemcami. Jeśli sportowiec, powiedzmy bokser, który na co dzień jest polskim rezydentem podatkowym, bierze udział w gali sportowej organizowanej na terytorium Niemiec, to według umowy jego wynagrodzenie za występ zostanie opodatkowane w Niemczech. W Polsce z kolei będzie zwolnione z opodatkowania. W praktyce pojawiają się rozliczne problemy dotyczące interpretacji omawianego tu art. 17 konwencji modelowej. Stąd, by lepiej naświetlić treść i przybliżyć cele konwencji, OECD postanowiła nieco zmienić komentarz do konwencji modelowej.
Według nowych zaleceń dochodem sportowca powinno być nie tylko wynagrodzenie za sam występ, ale także z tytułu udziału w reklamie, albo za udzielenie wywiadu. To samo dotyczy artysty. Warunkiem jest to aby reklama lub wywiad pozostawały w związku z występem. Natomiast jako dochód sportowca nie powinno być traktowane wynagrodzenie właściciela konia lub samochodu biorącego udział w wyścigach. Podobnie wynagrodzenie komentatora sportowego. Takie i inne równie ciekawe propozycje zawiera dokument roboczy opublikowany przez OECD w kwietniu bieżącego roku. Publikacja stanowi próbę ograniczenia wątpliwości interpretacyjnych w drodze wskazania mniej lub bardziej precyzyjnych przykładów. Jest to metoda niedoskonała. Wszystkich możliwych sytuacji nie sposób wymienić. Nowe zalecania OECD nie dają odpowiedzi chociażby na pytanie, czy zawodowy gracz w pokera jest sportowcem, którego dochód podlega opodatkowaniu jak dochód każdego innego sportowca. Można przyjąć, że odpowiedź jest pozytywna pod warunkiem, że poker to sport, a nie hazard. Ale jeśli tak to trzeba poszukać kryterium pozwalającego odróżnić jedno od drugiego. Nie zawsze może zostać zdefiniowany za pomocą przypadku, jak i zresztą sport za pomocą szczytowej formy. Problem jest poważny, bo jeśli zawodowy poker stanowi hazard to dochód z tego tytułu podlega opodatkowaniu w kraju rezydencji podatkowej uczestnika gry. Jeśli jest to sport, to miejscem opodatkowania jest kraj w którym odbywa się gra. Problem z ustaleniem miejsca opodatkowania dochodu mogą mieć również sportowcy i artyści, a zwłaszcza uzyskujący dochody z praw do wizerunku. Gaża aktora z tytułu udziału w reklamie telewizyjnej jest, według wprost sformułowanych zaleceń, dochodem w rozumieniu art. 17 konwencji modelowej. Jednak wynagrodzenie z tytułu udziału w kampanii bilbordowej już nie powinno być objęte zakresem stosowania tego przepisu, gdyż na bilbordzie wykorzystuje się wizerunek. Bilbord może nawiązywać do reklamy telewizyjnej bezpośrednio, pośrednio albo w ogóle. Wizerunku jako takiego nie można sprzedać, darować czy zbyć w innej formie. Przenieść na osobą trzecią można za to prawo do wykorzystania wizerunku, co daje pewne możliwości planowania podatkowego. Opłaty z praw wizerunkowych, według umownej zasady, podlegają bowiem opodatkowaniu w tym kraju, w którym uprawniony do ich otrzymania ma rezydencję podatkową.
Marek Bytof
Doradca podatkowy
Zadaj pytanie: bytof@taxwaysgroup.com
Tekst pierwotnie opublikowany w GDP:
http://edgp.gazetaprawna.pl/index.php?act=mprasa&sub=article&id=303750
